دور بايد شد، دور

خداحافظ

گريه کن جداييا ما رو رها نمي کنن ....
.آدما انگار براي ما دعا نمي کنن...
گريه کن حالاحالا از هم بايد جدا باشيم ....
بشينيم منتظر معجزه ي خدا باشيم...
گريه کن منم دارم مثل تو گريه مي کنم ...
به خداي آسمونامون گلايه مي کنم...
گريه کن واسه شبايي که بدون هم بوديم ...
تنهايي ، براي سنگيني غصه کم بوديم...
گريه کن ، سبک ميشي ، روزاي خوب يادت مياد ...
گرچه تو تقويمامون نيستن اون روزا زياد...
گريه کن براي قولي که بهش عمل نشد ...
واسه مشکلاتي که ، بودش و هست و حل نشد...
گريه کن واسه همه ، واسه خودت ، براي من ...
توي باروني ترين ثانيه حرفاتو بزن...
گريه کن تا آينه شه ، باز اون چشاي روشنت ......
واسه موندن لازمه ، فداي گريه کردنت
اي کاش به دل کسي پا نمي گذاشتيم و
کسي به دلمون پا نمي گذاشت
اي کاش اگه کسي به دلمون پا گذاشت ديگه
دلمون تنها نمي گذاشت
اي کاش اگه يه روز دلمون رو تنها گذاشت
رد پاشو روي دلمون جا نمي گذاشت

تو بدون تا آخر عمر از دلم نمیری هرگز

                        نمی خواد که سخت بگیری

                                                       خیلی ساده

                                                                       خداحافظ

عادت کرده بودم

دیگه به نبودت عادت کرده بودم

خودمو با خیالت راحت کرده بودم

دوباره زد به سرم شعر دل تنگی بگم

برای دل خودم شعر غریبی رو بگم

گونمو تر بکنم شوق اشکامو ببینم

اومدی دلتنگی ها همه رفتن

شوق وصال و جا گذاشتن

تا اومدم با آغوشت جون بگیرم

خیال تازه ای رو پیش چشمان تو دیدم

دوباره نوازشو دوست داشتنو عاشقی

سر کار گذاشتن دل تو شب های بی قراری

دوباره لحظه ناب رسیدن

چه خیال ساده و خوبی

پیش چشمای تو بودن و دل فریبی

ندیدی تو منو وقتی تورو بارونی میدیدم

ندیدی تو منو وقتی تورو بارونی میدیدم

چشام تر میشد از گریه ولی از تو نرنجیدم

نخواستم التماس من تورو از من برنجونه

نخواستم دیدن اشکام یه وقت تورو بترسونه

نمیشد با تو بد باشم همینجوریش دلم خونه

دلم حتی همین الان به احساس تو مدیونه!!

نمیخواستم بمونی تو نمیخواستم که مجبور شی

برای ریختن اشکام گذاشتم خوب ازم دور شی!!!!

نمیخواستم که بالعجبار دلت درگیر من باشه

مثه زندونیا یک عمر دلت زنجیر من باشه

تو گریه گیج و گم بودم ولی میدیدمت از دور

نمیخواستم بمونی تو نمیخواستم بشی مجبور

فقط من بودم و گریه ندیدی تو نفهمیدی !!!

منو ببخش اگه از من یه وقتایی تو بد دیدی

تو وقتی یاد من باشی از این فاصله میفهمم

چشام پر میشه از گریه همینه از تو من سهمم!!

دکلمه:

نمیخواستم تو هم از دور ببینی من نگات کردم

به جون آرزوهامون!!!..... تو گریه هام دعات کردم

ندیدی تو منو وقتی تورو میدیدمت از دور

نمیخواستم بمونی تو نمیخواستم بشی مجبور....

چه درونم تنهاست

پرم از راه

        از پل

        از رود

          از موج

پرم از سایه برگی در آب

چه درونــــــــم تنهـــــــــــاست ..........

من تنها هستم

من تنها هستم ، تنهای تنها
شايد فقط تنهايی مرا بفهمد ! شايد تنهايی بتواند
داغ تنهايی را در من آرام كند!
اين دو زانوی من،
كه هرگز مرا تنها نگذاشتند ،
اكنون خسته اند ، حس رفتن ندارند ،
مي خواهند در آغوش من بمانند
تنهايی تنها كسی بود كه من می توانستم

برای او آرام آرام اشك بريزم
وآنگاه
آرام و بی صدا زانوهايم در آغوش من به خواب مي رفتند
و من در آغوش سرد تنهايی
تنهايي با همه رفافتش،
تك تك روياهای مرا سوزاند،
رويای عشق را! رويای فردا را
اكنون من تنها هستم

خستگی...

خسته ام از این همه دیوار . خسته از این روزهای هر روز تکرار

بوی باران

بوی باران مرا یاد تو می اندازد

بوی باران مرا یاد تو می اندازد

لب هایم از بیان جملات تکراری خسته اند و چشمانم از باریدن و نمناکی

وجودت برای من حس غریبی بود.چیزی جز حس عذاب نبود

دلم می خواهد وقتی بوی باران را استشمام می کنم فقط یاد

خودم بیفتم دلم می خواهد در سال جدید به جای من اسمان ببارد

و من با بوی باران فقط یاد خودم بیفتم و احساس کنم هنوز

زنده ام و زندگی می کنم

می خواهم در سال جدید خودم را دریابم

می خواهم بنویسم

باز باران

***باز باران بي ترانه***گريه هايم عاشقانه***مي خورد بر سقف قلبم***

***ياد ايام تو داشتن***مي زند سيلي به صورت***باورت شايد نباشد***

***مرده است قلبم ز دستت***فكر آنكه با تو بودم***با تو بودم شاد بودم***

***توي دشت آن نگاهت***گم شدن در خاطراتت !!!!!!!

خدایا

خدایا این منم افتاده بر خاک نیاز تو،

شرم دارم از رویت از بس گنه کردم و باز آمدم ،

عمری در آتش عشقش سوختم وآخر با داغ جدایی

 سوی تو آمدم.

آنقدر گریستم که دل ابر به حالم سوخت

آنقدر ناله زدم که باد در برابرم عاجز ماند

آنقدر سوختم و ساختم که خورشید به پایم افتاد.

من مجنونی هستم که زخم های چاک چاک دلم از

 عشق است

وعاشقی هستم که تازیانه های جامانده بر تنم از سوزو

گداز محبت است،

من اسیری هستم که زنجیرها ویوغ های گردنم از

 وفاست.

کدامین دادگاه مرا محکوم کرد؟

نمی دانم،ولی خوب می دانم که جدال سرنوشت حکم

 را اجرا کرد.

او نازنینی را از من گرفت که از آن من بود،

هستی من بود،

نفسم بود،

عشقم بود،

امید فردایم بود،

بهانه ی زنده بودنم بود،

او محبوبم را از من گرفت،

او که هر لحظه یاد اوست،هر نفسم نام اوست

وهر قطره ی اشکم تصویر زیبای اوست.

ای کاش نبودم و ای کاش که میمردم

خدایا چرا من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

به یادتو

در التهاب روزها تو را به یاد می آورم

تنها یک شب در حافظه ام مهتابی ست

شبی که انگشتان تو، ماه را به نشانه گرفته است

بالای هر دستی، دست های من است

که سالهاست

دراز به دراز راه ها، به پاهایت نمی رسد

به کدامین دیدار دلخوش کنم؟

و به کدامین گفته ها؟

وقتی، دیداری

ندیدنت را

و حرفی

نگفتنت را نصیبم می کند!

کجاست لحظه ای که بوی تو را ندهد؟

می گریزم به تنهایی

از تنهایی نیز

می گریزم از تمام آدم هایی که تو را به یادم می آورند

از گل هایی که زبان مرا نمی فهمند

و قاصدک هایی که لجبازی می کنند در انتظار بلندِ من

چگونه از تو نگویم؟

و چرا از تو بگویم؟

که تنها یک چیز ناگزیرم می کند از تمامِ چیزها

که هستم، چون تو را دوست دارم

و باید از تو بگریزم

چرا که جاذبه ی تو مدام زیر پاهایم را خالی کرده است

تا دوباره به یادت بیاورم، باید فراموشت کنم

چون پرستویی که هوای آشیانه اش تنگ است

برهنگی این پاییز، مرا به گریه می اندازد.....

تنها شده ام ...

ديرگاهيست كه تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر آيينه زمن بي خبر است

اسير شب يلدا شده ام

من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها شده ام

كاش چشمان مرا خاك كني

تا نبينم كه چه تنها شده ام...

آتش عشق

آتش عشق

کاش آلان آغوش گرمت سر پناه خستگیم بود

          دو تا چشمات پر از اندوه

          واسه دل شکستگیم بود

آرزوم اینه که دستام توی دستای تو باشه

                     تنگیه این دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چی

خدا نخواسته

                     من تو آغوش

                              تو باشم

                                 قول میدم 

                   با داشتن تو 

 هیچ غمی

 نداشته باشم

 همه هستی قلبم تو دو حرف خلاصه میشه

        عشق تو

                    بودن با تو

              دو نیاز زندگیشه

  پرم از ترانه ی تو  

 گر چه واژه ها حقیرن 

 خوبه وقتی نیستی پیشم

 اونا دستمو میگیرن

 راز عشق من و هیچ کس غیر مهتاب نمیدونه

تنها شاهد واسه غصه، گریه و تنهاییم اونه 

وای اگر من این نبودم  کاش میشد پرنده باشم

 تا از این دور بودن از تو بتونم بلکه رها شم 

یه پرنده شم شبونه

                     بکشم پر به خیالت      برسم به لونه تو

                    بگیرم سر زیر بالت

 زندگیم رنگ خدا بود

  اگه تنها تو رو داشتم

             اگه میشد واسه گریه

بی نشان

قدم زنان در خیابانی بلند که انتهایش بی نشان بود که درختان بلند، بلند تر از افکار من در بلندای خیابان سر به راه بی راهی گذاشته ام خیابان را یک رنگ خاکستری نمود، دست در جیب، سر به هوا و تنها به یک چیز فکر می کردم اشک، جاری در فکر نگاهش بودم از پشت پرده اشکهایم جاری قاصدکی آمد در خیالم گفتم ای کاش یک قاصدک باشد که از سوی تو آید و نوید آن را دهد که دگر من نماند و ما شود ...

کاش قاصدک می اومد و خبری از عشق از من از ما از ارزش دوست داشتن و احساسات می آورد.

کاش می گفت ارزش یک ذره محبت را

... و من می گفتم کی و کجا و او نوید زمان و مکانی را می داد که من ما شود و در آن لحظه قلبم را به ضرب سکه ی عشق می سپردم و بر دیواره ی قلبم اسمی حک می کردم و این چنین باشد آغاز اولین عشق ...

بگذار اشکهایت جاری شوند ، بگذار گل لبخند بر لبانت بشکفد بگذار من نیز زندگی نمایم بگذار با تو زندگی کنم .

عزیزم یک نفر ... یک جایی ... تمام رویاهایش به لبخند توست پس هر گاه احساس تنهایی کرد رو به شهر خیال و رویا می کنه این رو بخاطر می آره که ای کاش مال من باشه اون نگای پر از رمز و راز.

 اون یه نفر در حال فکر کردن به توست ...

آری آغاز دوست داشت زیباست *** هر چند پایان راه ناپیداست

قلب من

قلب من برای تو می تپد

        هر شب در رویاهایم تو را می بینم و احساس ات می کنم

                                          و احساس می کنم تو هم همین احساس را داری

دوری، فاصله و فضا بین ماست 

       و تو این را نشان دادی و ثابت کردی

                                      نزدیک، دور، هر جایی که هستی

و من باور می کنم قلب می تواند برای این بتپد

      یک باره دیگر در را باز کن

                    و دوباره در قلب من باش

 و قلب من به هیجان خواهد آمد و خوشحال خواهد شد

   ما می توانیم یک باره دیگر عاشق باشیم

           و این عشق می تواند برای همیشه باشد

و تا زمانی که نمردیم نمی گذاریم بمیرد

             عشق زمانی بود که من تو را دوست داشم

                                        دوران صداقت، و من تو را داشتم

در زندگی من، ما همیشه خواهیم تپید

                              نزدیک، دور، هرجایی که هستی

                                           من باور دارم که قلب هایمان خواهد تپید

یک باره دیگر در را باز کن

         و تو در قلب من هستی

                        و من از ته قلب خوشحال خواهم شد

تو اینجا هستی، و من هیچ ترسی ندارم

                   می دانم قلبم برای این خواهد تپید

                              ما برای همیشه باهم خواهیم بود

تو در قلب من در پناه خواهی بود

                     و قلب من برای تو خواهد تپید

                                                         و خواهد تپید...